Meeting-dag 31 januari 2010

    

De meeting-dag         31 januari 2010

 

Toen Laurens al in een vroeg stadium aankondigde dat er een meeting-dag zou komen voor allen die bij hem een opleiding hebben gevolgd, werd ik meteen nieuwsgierig. Nieuwsgierig naar, wie zouden er allemaal komen, hoe zou zo’n dag gaan met zo veel verschillende karakters en talenten, maar ook hoe zal Laurens zelf zo’n dag gaan ervaren? Hoe dan ook; het zou een weerklank geven van zijn mannier van werken.

 

Aanvankelijk dacht ik er ontvangend en consumerend naar toe te gaan, tot ik door de vooraankondiging uitgedaagd werd ook zelf een bijdrage te leveren door één of meerdere van je talenten te tonen. Die uitdaging heb ik aangenomen.

 

Dan verschijnt het programma en daar begint de ellende, voor mij althans. De start is geen probleem want die is gezamenlijk, maar dan dien je te kiezen. Te kiezen tussen elke keer twee mogelijkheden die ik allebei wil meemaken. Het punt is niet het kiezen voor het één maar het dus niet kunnen volgen van het ander! Maar o.k., ik koos dus voor de didgeridoo, de holistic pulsing, het werken met kleuren en de gezamenlijke voordrachten. De laatste was een simpele keuze, daar ik ook een voordracht zou doen. Het middagprogramma zou nog ingewikkelder kunnen zijn door de meerkeuzes maar daar besloot ik intuïtief voor te gaan. Omdat ik geen interesse heb in 0900 lijnen was de keuze om niet naar Sonia te gaan voor mij eenvoudig.

 

Mijn beleving van deze dag.

Opvallend, vind ik, iedere keer, maar ook zeker deze dag, de discipline die alle deelnemers ten toon spreiden, een compliment aan allen. Voor nu betekende dit dat er om een uur of tien gestart kon worden met meer dan 45 mensen.

De gezamenlijke meditatie, via de c.d. van Jacco en Laurens schiep een mooie, energieke, spirituele sfeer die eenieder, volgens mij in een positieve, open, gevende en ontvangende houding bracht.

Een bijna natuurlijk vervolg hierop was de didgeridoo sessie met Jacco. Ik zeg mét Jacco, omdat hij, in een mum van tijd, er voor zorgde dat de warme, spirituele diepe klanken ons allen oplaadde met positieve energie, die tegelijk ruimte gaf aan mij om negativiteit en andere beslommeringen te laten. Wat een bijzonder instrument,dat zo’n mooie verbinding maakt tussen spirit en aarde. Ik voelde de energie door mij heen stromen. (Achteraf bleek dat meerderen gewenst hadden dat het nog langer had geduurd.) Jacco maakte een directe natuurlijke verbinding naar onze eigen grondtonen, door eenieder uit te nodigen mee te doen aan een samenzang in koor. Een bijna magische, ontroerende samenzang ontstond, ebde weg, herwon aan kracht, vulde de ruimte en loste uiteindelijk op in de kosmos? Onszelf? De aarde?.

 

Na twee van deze sessies was een korte pauze op zijn plaats ; tevens een gelegenheid om even (on)aards bij te praten.

 

De demonstratie holistic pulsing van Martha was voor mij een kennismaking met deze manier van werken. Op heldere wijze demonstreerde zij, met behulp van een vrijwilligster, wat holistic pulsing kan doen voor mensen. Op basis van het feit dat de mens voor 80% uit water bestaat pulseert Martha je aanwezige vocht dusdanig, dat je energie weer kan stromen. Naargelang de behoefte van de persoon, maar ook door het intuïtieve ‘weten’ van Martha kunnen alle lichaamsdelen zacht of juist fors onder handen genomen worden. Op de vrijwilligster had dit een energiegevende werking. Gezien de wens van vele anderen om die middag ook zo;n behandeling te mogen ondergaan bleek het enthousiasme voor deze manier van werken.

 

Werken met kleuren.

Voor een kleurenblinde zoals ik een aparte ervaring. Wilde ik paars pakken, pakte ik blauw en voor rood nam ik oranje, afijn dat zal ook wat zeggen. Ingrid gaf een duidelijke instructie en uitleg over de bedoeling. Intuïtief diende een ieder een kleur voor zich te halen en daarna uit te zoeken. Met alléén deze kleur vroeg zij ons een intuïtieve tekening te maken. IJverig als een kleuterklas was iedereen aan het werk. Vervolgens vroeg zij iemand anders voor je te halen, diens kleur te bepalen en deze in je al gemaakte kunstwerk te verwerken. Ik vond dit een verassende opdracht omdat ik van tevoren niet bedacht zou hebben zoiets neer te zetten. Ook vroeg Ingrid nog met steekwoorden weer te geven op een ander blad wat er n.a.v. je kunstwerk zowel van je eigen als de gekozen andere kleur opkwam. Tot slot lichtte zij toe op welke manieren je verder zo’n tekening zou kunnen gebruiken omdat daar veel in staat over hoe je intuïtief handelt . De tekening, mijn kunstwerk heb ik natuurlijk bewaard als aandenken.

 

De voordrachten.

De voordrachten van Joy, Janet en mij ervoer ik als een intieme verbinding tussen de voordragers en de ontvangende mensen.Volgens mij was er, niet afgesproken, een centraal thema in onze bijdragen ; Vanuit eigen kracht en liefde is er veel meer mogelijk tussen mensen, hemel en aarde, dan wij te vaak voor mogelijk houden. ( Voor mij in die zin uniek daar dit de eerste keer was dat ik dit deed.)

 

Het was maar goed dat een wat langere lunchpauze, die overigens rijk, voedzaam en met zorg was klaargemaakt (maar hoe kom je van die eieren af?) het ochtendprogramma afsloot.. Zeer geanimeerd en in een oase van warmte, hoewel het echt niet warm was, werd er door allen veel met bekenden en onbekenden uitgewisseld.

Trouwens, de om logistieke redenen noodzakelijke verplaatsingen en herindelingen vonden op een volstrekt natuurlijke wijze plaats onder het wakend oog van Rob.

 

Na deze pauze was er ruimte voor consulten voor diegenen die consulten wilden geven maar ook voor hen die consulten wilden ontvangen. Het ‘schakelen’ tussen geven en ontvangen van consulten verliep, zoals ik het zag, willekeurig en weer op een natuurlijke wijze waarbij de rollen, op wiens verzoek dan ook zó werden omgedraaid.

De ruimten zo rondkijkend, want ook daar was tijd voor, zowel boven, beneden als in de koffieruimte gonsden van energie en ik had de indruk dat allen hun, energie, kracht, ontspanning en gemak voelden.

Als ik Laurens was, zou ik apentrots zijn op datgene wat er deze zondag gebeurde; maat ja, ik ben Laurens niet, ik ben Joop en ik ben trots op mijzelf en op al die andere, mooie mensen om mij heen. 

 

 

Joop de Wit 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1e Leidsche Museumnacht in museum Volkenkunde

zaterdagavond 4 juli 2009

 

          

  

   

     

 

 

Mediumdag van maandag 13 april 2009 (2e paasdag)

een impressie

 

Foto's : Martha van der Neut

 

                                  

                                                 Tijdens de dag .............                                                 Na afloop; gezellig nababbelen en eten ..........